 Welkom 
Over ons 
Agenda 
Kalender 
Formulieren 
Alevitisme 
Ledensectie
English 
|
|
Alevitisme
Maar hoe wordt het Alevitisme nu precies beleden? Hoe ziet nu precies de religieuze belevingswereld eruit?
Het is een algemeen bekend feit wat gelovigen onder een religie verstaan, d.w.z. hoe ze het interpreteren
(veelal een resultante van levensstijl, opleiding, omgevingsfactoren e.d.), hun gedrag als zodanig beinvloedt. Ofwel,
ze gaan zich aanpassen aan het beeld dat ze van iets vormen. Een scala aan interpretaties, exegesen, stromingen en
vormen van dogmatiek is het gevolg (in de sociologie en gedragswetenschappen staat dit menselijk gedrag bekend onder
de naam 'self-fullfilling-prophecy').
In het Alevitisme speelt dit nauwelijks een rol. Wel zijn er theologische verschillen over de oorsprong van het Alevitisme,
wat tot een bepaald beeld over wat het Alevitisme nu precies is, leidt:
- Gelovigen die denken dat het Alevitisme een islamitische stroming is, zullen zich veelal moslims noemen.
Eenmaal gevraagd naar het feit waarom men dan bijv. niet vast, niet uit de Koran leest of niet naar de moskee gaat,
wendt men veelal het innerlijk aspect van de Islam aan (dat dogmatiek er niet toe doet in de religieuze belevingswereld).
Het woord aleviet brengen deze gelovigen etymologisch terug op het woord Ali (de vierde islamitische kalief, schoonzoon
en rechterhand van Mohammed).
- Gelovigen die denken dat het Alevitisme geen islamitische stroming is en lang daarvoor al bestond, maar wel adaptaties
uit de Islam heeft gemaakt (en wel vooral uit de Twaalver-sjiïtisme/Imamietisme uit de toenmalige Perzie), zullen zich eerder
kortweg aleviet noemen. Deze wijzen op de vele religieuze aspecten uniek aan het Alevitisme, die nergens anders voorkomen
(cem's, sema's, oud spirituele concepten als reïncarnatie, animisme, shamane elementen). Het woord aleviet brengen deze gelovigen
etymologisch terug op het woordje 'alev', hetgeen aanduidingen voor flam, vuur, licht impliceert in het Turks. Gelovigen wier
religiositeit bestond uit deze aspecten, gingen door als de 'alevieten'.
Het kenmerk die beide alevitische schisma's delen, is dat ze sterk uitgaan van het humanisme. We zouden het Alevitisme
dus kunnen aanduiden als "religieus humanisme". Alle alevieten delen de volgende standpunten, die de basis vormen van hun
religieuze belevingswereld:
- een pantheistisch visie op het universum en het leven ('het goddelijke dat alles omringt')
- nadruk op het individu (zelfbeschikkingsrecht, individuele vrijheid)
- gelijkwaardigheid (Van man en vrouw! Van volkeren en culturen! Van sexuele geaardheid!)
- de mens is een met moraal en ethiek bezegend wezen (juist gedrag ligt bij de mens zelf
en niet in een zogenaamd heilig boek, dienst of ritueel! Te alle tijden is de mens zelf
verantwoordelijk voor zijn daden en kan deze niet op een ritueel of een hogere macht afwenden)
|
